बहर मोसमी .........!

संध्याकाळ तशीही रम्य असते . या उन्हाळ्यातला सूर्य तळपून मावळताना वाऱ्याची हलकीशी थंड झुळूक अंगाला शिवून जावी आणि सोबत कुणी तरी खास असावं काल्पनिक नव्हे अगदी खरं खुर पार्कातल्या गिरीकंदाच्या झाडा खाली पिवळ्या धम्मक फुलांचा सडा पडलेला. बाकड्या वरची धूळ एका फुंकरीत उडवत तो म्हणतो बस ना ती म्हणते आधी तू बस .......
साफ केलेल्या जागेच्या जवळपास हा पठ्या बसतो आणि ती जरा मंद हसत अलगद बाकावर बसते केसांचा डोळ्यावर आलेला झुबका मागे सारत ती म्हणते फेसबुक वर कित्ती फोटो टाकतोस काम करतोस कि नुसता भटकत असतोस तो दिलखुलास हसतो आणि तिच्या लायनर ने कोरलेल्या डोळ्यात पाहत म्हणतो I love photogharphy and you too ........... ती चेहऱ्यावर असंक्य प्रश्नार्थी expresition

आणून अस आज पर्यंत किती मुलींना म्हणालास …. तुझ्या frindlist मधल्या काही मुली माझ्या ओळखीच्या आहेत सो खरं उत्तर दे … तू आता माझी CID चोकशी करणार का ? नाही रे chill यार जस्ट किडिंग …. चल डोक्याला शॉट घेवू नकोस लेट्स have coffee at CCD ….

शहरातल्या या उलट आमच्या गावातली भेट लय भारी तिच्या मैत्रिणीला गाठून सेटिंग लावायची मग वेळ आलीच तर तिला बहिण मानून तिला गळ घालायची आई शपथ माझ प्रेम आहे तिच्यावर आज तिला घेवून ये ना महालक्ष्मी मंदिराच्या सोमारच्या डोंगरावर संध्याकाळी ५ नंतर ये मी आणि अवि येतो तू मंदिरात पाया पडून डायरेक्ट टेकडीवर ये मागच्या बाजून ये बाई देवळाच्या समोरून नको साला लफडा होयिल नाही तर …………अव्या ४ वाजताच हजर होतो . काय रे तुझी गाडी आणायला सांगितली होती ना हलकटा तो नेमहीप्रमाणे रडतो नाही रे बाबा नाही म्हणाले मग सायकल घेवून बाहेर पडलो. आवर लवकर हेमा आणि वृषाली अत्ताच गेल्या महालक्ष्मी रोडवर दिसल्या मला इकडे हा बाजीराव तोंडाला खाकी पावडर हळुवार हात फिरवत फासून घेतो . अत्तराचा बोळा कानात खोवतो ठेवणीतला मस्त पिस्ता कलरचा शर्ट कडक इस्त्री मारून प्यांटच्या आत कोंबतो . दोन तीन वेळा शर्टाची इन नीट बसवतो. आणि मग अव्याच्या सायकलीवर बसून टेकडीच्या दिशेने हवेत विरघळत मनात उकळ्या फुटणारी प्रेम गीतं गुणगुणत शेवटी ठरलेल्या ठिकाणी पोहचतो. हेमाला नी तीला म्हसोबाच्या जाळीच्या कोपऱ्यात पाहून हुश्ह्ह करत दबकत चार पावलं पुढं सरकतो अव्याच्या खांद्यावरचा हात काढत त्याला डोळ्याने खुणावतो आणि अव्या हेमाला घेवून बाजूला जातो आज हिला फायनलच विचारतो म्हणत हा थेट विषयाला हात घालणार इतक्यात … तिच्या कपाळावर लावलेलं देवीच्या मंदिरातलं कुंकू त्याला काहीक्षण भुरळ घालतो माझ्या नावाचं लावशील का ग कुंकू हे न ठरवलेले वाक्य तोंडातून बाहेर पडत आणि ती काहीशी बावरते तिच्या गोऱ्या रंगाच्या गालावर थोडी लाली चढते हा पुन्हा भानावर येत ये तू मला अगदी मनापासून आवडतेस तात्यांना सांगून मी रीतसर मागणी घालीन तुला बोल तू काय उत्तर …… बोटात ओढणीचा काठ ताणून ती फक्त हसते आणि हेमाच्या मागे लपते याला त्याचं उत्तर मिळालेलं असतं हा गावरान आंबा मोहरतो अगदी पानोपानी त्यालाला कितीतरी मोहर गळतो करपतो पण यातूनही टिकलेल्या मोहरला कैऱ्या लागतात आणि मग त्याचाच आंबा होतो .

पण या शहरातल्या गिरीकंदाच्या झाडाचा बहर मोसमी असतो नुसता डोळ्यांना सुखावणारा show बाज …………. अगदी बोन्साय सारखा …

- संतोष टाकळे