अमोलचं लग्न आता अगदी ५ दिवसांवर येवून ठेपलंय . अजून बरीच तयारी बाकी आहे. या भर पावसात या पोराने आम्हाला मांडव घालायला लावला. आणि चक्क छत्री घेवून आम्ही कामाला लागलो. शेवटी घरातलं लग्न . बस्ता बांधायला गेलो तेव्हा मी पण चान्स मारला लगेच २ कुर्ते ohh sorry ईट्स शेरवानी घेवून टाकल्या. म्हणजे करवला म्हणून मी नको का उठून दिसायला मांडवात . तसही मलाच करायचं सगळं पुढारपण . ते जाऊदे हो पण या पावसात घोडा मिळेना वरातीला………… त्या खेडच्या खान घोडेवाल्याला फोन केला तर मेल्याने १ ० हजार सांगितले वर म्हणला जोरात पाऊस आला आणी घोडा उधळला तर आम्ही जबाबदार नाही . अमोलला म्हटलं नको रे बाबा त्या घोड्याच्या फंदात पडुस कशाला मुक्या जीवाला त्रास आणि तसही दापोलीत मुसळधार पाऊस पडतोय घोड्यावर मेनकापड घालून वरात काढावी लागेल…………. अनेक अडचणी लक्षात घेता घोड्याचा प्लान आम्ही drop केलाय …. तरीही वरात निघणार गावातली पोरं म्हणाली पावसात भिजून गारठलो तरी चालेल पण अमोल भाऊजी वरात आपण गाजवणार ( यांना काय जातंय गाजवायला चार बाटल्या पोटात गेल्या कि एक एक गडी धुमशान घालायला तयार पण च्या आ… ला आमच्या तोंडाला फेस येणार बहुतेक ) या पोरांचा हुरकतोय तोच शिंदे पाटलीनीचा फोन तिच्या खास टोन मध्ये ……… बालाणु कस हाव………. अव त्या बुरोंडकराच्या पोराचा लग्न दापोलीत कंच्या हाल वर हाय…. मी - आकाबाय त्या राधा क्रिष्ण हॉल मध्ये ………व्हय काय म्हणवा तुम्हाला जल्ल्ला पाऊस काय पडतोय……. मे महिना सुका गेला तवा उरकायचा तो आता घेत्लाव…… ता राहूदे सगला मना सांगा वाराडाला गाडी कोन्ची केलीव हाव . टरक बिरक नका बा करू हल्ली बाया काय टरकात बसत नायत .बाकी मी ठेव्हाता आता फोन या बंड्याच्या मोबिल मधी जास्त पैसं नायत.
एके काळी आम्ही ट्रकात बसून नवऱ्या मुलासोबत लग्नाला जात असू आडगावातल्या त्या नागमोडी वळणावर गाडी धावताना मागे हवदात होणाऱ्या गंमती जमती ……. घोगऱ्या आवाजात लग्नाची गाणी म्हणणाऱ्या बाया , धक्का लागला म्हणून केसात अबोलीचा गजरा घातलेल्या आणि हळुवार लाजणाऱ्या त्या पोरी … वांत्या करून बेजार झालेली बारीक पोरं ……गाडी खड्यात आपटली कि आईगं बायगं करणाऱ्या हव्शी म्हाताऱ्या , लग्नाच्या गावात पोचल्यावर होणारं नवऱ्या कडच्या लोकांचं जंगी स्वागत, सारवलेल्या मांडवात लागणाऱ्या पंगती त्यातही ठरलेली कोबी - हिरव्या वाट्याण्याची भाजी , गोडी डाळ , भात आणि बुंदीचा लाडू असा मेनू ………… मंगल अक्षदा सुरु झाल्या कि हुंदका देत डोळे भरून खाली मान घालून मांडवात येणारी ती सोजवळ नव्हरी ……… लग्न लागलं कि जोशात वाजणारा खालु बाजा नवरा नवरीला बघायला जमलेली गर्दी … अजूनही हे चित्र काही गावत टिकून आहे पण फार दुर्मिळ होत चाललंय हे सगळं .
या उलट सध्या सगळ्या गोष्टी कंत्राट दिलं कि हजर होतात. अहो पण मी काय बोलत बसलोय अजून बरीच कामं पडलीयत फोटो वाला येयील इतक्यात , डेकोरेशन वाल्याला advances द्यायचाय. लग्नात आम्ही return गिफ्ट म्हणून छत्र्या वाटणार आहोत त्याची डिलिवरी घ्याचीय. हा सावताचा गण्या कुठ उलटलाय काय माहित मेला नेमका कामाच्या टायमाला गायब असतो. अमोल च्या डोक्यावर अक्षदा पडल्या शिवाय आता काय मला फुरसत नाय ………अरे देवा अक्षदा वरन आठवलं त्या अजून रंगवायच्या बाकी आहेत………शेवटी काय हो जगणं रंगात डूबवल्या शिवाय आयुष्याचा इंद्रधनुष्य उमटत नाही .
- संतोष टाकळे
No comments:
Post a Comment