कोकणात असल्या धुवाधार पावसात तेंव्हा काय धम्माल यायची राव ………….चुलीवरच्या निखाऱ्यावर भाजलेल्या आठला ( फणसाच्या बिया ) …………… शिवाय अळूची उसरी , आंब्या फणसाचे साठे , पाकातली करवंद ,गोड कोकम अशा ठेवणीतल्या खाऊच्या बरण्या उघडून आवडेल ते मुठभर बचकी मारून पागोळ्या शिंतडणाऱ्या पडवीतल्या खिडकीत सरींच्या आडव्या उभ्या खेळाची गम्मत बघत बसावं …………मधेच ढग कडकले कि दचकत माजघरात पळत सुटावं …………तुडुंब वाहणाऱ्यापाटात पावसाळी चपला घालून पाणी अडवणी खेळत पऱ्या पर्यंत उंडगतांना बाबा शेतावरून नांगर सोडून येतांना दिसले कि लागलीच धूम ठोकत एका दमात घर गाठावं ………दप्तर उघडून अभ्यासाला बसावं …………मराठीतल्या पुस्तकातली सुर्वेची कविता काढून त्या चित्रात विरून जावं …………
रात्र किर्रर्र वातावरणात काळी कुट्ट होत असतांनाच ………….सुकटीच्या वतळीत ( सुक्या माश्यांच कालवण ) तांदळाच्या भाकरीचा तुकडा ओला करीत पोटभर दाबून हाणावं …………पाऊस तुफानी चालूच असतो .त्याला दमधर बाबा …………म्हणत आई विनवत असते …………पण तो गळक्या कवलाखाली लावलेल्या टोपात टप टप म्हणीत घरात शिरतो . हवेतला कमालीचा गारवा अंगाला सलतो ……………. काय मुसळा उपटलाय मेल्याला लावलेला शेत लोटून न्हेल कि काय अशी अनेक दुषण देत अंथरून घातलं जातं ……………सुती साडीच्या वळकटी गोधड्यात हळूहळू उबेचा संचार होतो . विजा तुटत असतात माळरानात अन डोळा लागतो . जाग येते तेंव्हा गाडी चर्चगेट स्टेशनात लागत असते . शेजारी कुणीतरी पुटपुटत ओह्ह इट्स टु मच रेनिंग इव्हन आय फर्गोट माय अम्ब्रेला.
© Santo
No comments:
Post a Comment