इथ शहरात आम्ही लिविंग रूमच्या टीपॉयवर मिनी गुढी उभारतो ………… सकाळी ठेवणीतल्या भरजरी साड्या- सदरे घालून शोभा यात्राहि एन्जॉय करून येतो . whats up - फेसबुकवर……… शुभेछ्या …सेल्फी - traditional लूकच्या picture चे नोटीफ़िकेशन चालू असतात …………… दुपारी जेवणात चांदोरकर स्वीटच्या मऊशार पुरणपोळ्या किंवा श्रीखंडाचा बेत ठरलेला…………………अगदीच नाहीतर विथ family मराठ मोळ्या हॉटेलात लंचला जाण्याचं आयत्या वेळी प्लनिंगहि करतो आम्ही . पुन्हा संध्याकाळी डिनर झालं कि संपतो शहरातला पाडवा …………….
आणि गावात
पहाटे उठून आईने अंगणात टाकलेली सडा -रांगोळी …………….देव्हारातले चांदीचे देव लक्ख घासून बाबां सोबत केलेली साग्रसंगीत पूजा ……… अगरबत्ती आणि चाफ्याच्या मंद गंधाने दरवळणारं देवघर …….… तुपाचा दिवा ………दारावरच झेंडूच तोरण ………एकंदरीत प्रसन्न वातावरणात गुढीची केलेली तयारी त्यातही खास गुढीसाठी काढलेली आईची नवी कोरी काठपदरी साडी ……… ………. माचाच्या काठीला अभिषेक करीत त्यावर तांब्याच्या लोट्याखाली साडी- साखरमाळ -चाफेतोरण बांधून दिमाखात उभी राहणारी उंच गुढी …… लागलीच कडुलिंबीपान आणि खोबऱ्याचा एका दमात चाऊन खायचा प्रसाद ………………दुपारी आईने रांधलेला पंचपक्वान्नाचा पुरणपोळी बेत …………नारळाच्या दुधासोबत फस्त केलेल्या गावठी तूप लावलेल्या पोळ्या ……………….वर ग्लासभर ताक …………मग दुपारी ताणून देत पुन्हा संध्याकाळी गुढी उतरवायची ती लगबग ………………
काळ फक्त आठवणीत रीकॅप होतो हि आपली समजूत……. पण खरतर आजही तोच आनंद मिळवता येणं शक्य आहे
अर्थात हे तुमच्या फिलिंग वर डिपेंड
टीप :- कुणाशीही कुणाची तुलना नाही काळ बदलतोय पण आठवणी मात्र त्याच असतात ……सुचलं ते उतरवलं
बाकी तुम्हां सगळ्यांना
नवीन वर्षाच्या हार्दिक शुभेछ्या ……………!
© Sannto
No comments:
Post a Comment